↑ Return to Info

Biography

BK 2001

Luxemburg

Lunigiana

 

 

 

 

 

 

BK tijdrijden

 

 

 

 

 

 

BK tijdrit 2005

 

 

Isard

 

 

 

Luik-Bastenaken-Luik

Circuit de Wallonie

 

 

 

Amstel Gold Race

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ronde van Belgie

Aspiranten

1998-2000

Ik ben begonnen met koersen toen ik 12 jaar was. Zo heb ik 3 jaar bij de
aspiranten gereden (tot 14 jaar) bij Sport en Steun Leopoldsburg en heb ik in het totaal 14 overwinningen behaald. In Mal behaalde ik mijn allereerste overwinning bij de 12-jarigen. Dit was de tweede wedstrijd waar ik startte.

Nieuwelingen

2001

Mijn 15de overwinning heb ik uiteindelijk als eerstejaars nieuweling in Terkoest behaald. Dit was mijn enige overwinning van het seizoen. Vanaf 2001 ben ik overgestapt naar de ploeg van KZLWC Sint-Truiden, waarvoor ik 3 jaar zou rijden.

2002

Bij de tweedejaars nieuwelingen heb ik 7 overwinningen behaald waaronder het Limburgs kampioenschap op de weg en het Limburgs
kampioenschap tijdrijden. In de interclubs heb ik in het begin van het seizoen wat pech gehad (lekke band, …) maar ik heb toch nog mooie plaatsen behaald in De Prins Der Nieuwelingen in Duffel (6de na lekke band) en in Kessel-Lo waar ik net op de meet werd voorbijgestoken door de Luxemburger Jempy Drucker en zo tweede werd. Een van de beste prestaties zette ik neer in de interclub tellend voor de beker van België Polleur-Stoumont-Polleur waar ik derde werd. Ook behaalde ik nog de vijfde plaats in de keizer der nieuwelingen in Tielt, tellend voor de Beker van België. In het Belgisch kampioenschap tijdrijden haalde ik mijn eerste
BK medaille met een derde plaats, achter latere ploegmaats Nikolas Maes en Michiel Van Aelbroeck. Deze resultaten leverden mij mijn eerste nationale selectie op voor het Criterium International in Luxemburg.

Juniors

2003

Als eerstejaars junior zette ik een grote stap voorwaarts in de grotere koersen. Zo kreeg ik ook meer en meer een vaste stek in de Vlaamse en Nationale ploeg dit jaar. Ik won 5 koersen, waaronder twee interclubs en het provinciaal kampioenschap op de weg . Het seizoen begon nochtans slecht door een ontsteking in mijn knie in de voorbereiding. Deze ontsteking ging maar niet weg tot eind februari. In de eerste interclubs had ik het moeilijk om te volgen door gebrek aan training, maar eind maart haalde ik dan toch al men eerste zege binnen in Trognée. De week erop won ik de interclub tellend voor de Beker van België in Aalst Sint-Truiden en enkele weken later een tweede interclub in Rotheux-Rimière. Later won ik nog het provinciaal kampioenschap in Dilsen en daarna kon ik geen enkele wedstrijd meer winnen tot de allerlaatste van het seizoen in Jemeppe, waar ik zo mijn 5de zege van het seizoen behaalde. Ik reed ook 3 wereldbekerkoersen: in Klimmen (NED) , in Luik La Gleize (BEL) en in Lunigiana (ITA). Ik werd er respectievelijk 23ste, 15de en 22ste in het eindklassement. Ik reed 44 wedstrijden dat jaar waaronder 12 ritten in 3 WB’s en 14 nationale interclubs. In de interclubs haalde ik 10 keer de toptien en 4 keer het podium. In de wereldbekers was mijn
5de plaats in de laatste rit van Luik-La Gleize mijn beste resultaat. Jammer genoeg kon ik ondanks een supervorm niet deelnemen aan het Wereldkampioenschap in Hamilton, wat toch wel de ontgoocheling van het jaar was.

2004

Als tweedejaars junior behaalde ik, net als het jaar ervoor, 5 zeges.
Hierbij mijn tweede BK medaille, nl. het goud op het Belgisch kampioenschap tijdrijden, het provinciaal kampioenschap tijdrijden, de
internationale wedstrijd in Maquis (rit en eindklassement), en een tijdrit in Leuze. In 2004 reed ik voor het Avia wielerteam waar we de kans kregen om een internationaler programma te rijden. De eerste helft van het seizoen kende ik zeer veel pech. Ik was dikwijls ziek, waaronder ook
een darmvirus. Bovendien kwam ik in belangrijke koersen als de wereldbeker in Tsjechië en de alpenklassieker ten val, waardoor ik moest opgeven. Na de examenperiode van mijn laatste jaar op de humaniora begon het tij te keren. In Maquis (FRA) won ik mijn eerste grote koers van het seizoen. Door de rit te winnen, behaalde ik ook de 1ste plaats in het eindklassement. Iets later in de wereldbeker van Luik La Gleize behaalde ik een vijfde plaats in het eindklassement. Ik werd er derde in de tweede rit, tweede in de ploegentijdrit met Avia, maar viel in de eerste rit. Mijn seizoen kwam dan toch nog goed door het Belgisch kampioenschap tijdrijden te winnen eind augustus. In de aanloop naar het wereldkampioenschap werd ik nog derde in de wereldbeker van
Lunigiana (ITA), ondanks een val in de laatste rit. Uiteindelijk leverden deze prestaties een WK-selectie op voor zowel de tijdrit als de wegrit in het Italiaanse Verona, waar ik respectievelijk 17de en 7de werd.

Beloften / U23

2005

Dankzij goede prestaties als tweedejaars junior, kon ik terecht bij één van
de Belgische topteams bij de beloftes, nl. Wielergroep Beveren 2000. Vol goede moed begon ik dan ook in de winter aan mijn voorbereiding, maar mijn eerste jaar bij de beloftes was eentje om vlug te vergeten. De eerste wedstrijden verliepen niet zoals verwacht en al gauw was het duidelijk dat er iets niet in orde was. In maart kreeg ik dan te horen dat ik klierkoorts (mononucleose) had en hierdoor toch enkele maanden buiten strijd zou zijn. Na een zestal weken platte rust voelde ik me weer goed genoeg om de trainingsopbouw te starten. In juli hervatte ik de competitie en ik kon al vlug tweemaal een tweede plaats behalen in een regionale wedstrijd ( La Roche en Cerexhe-Heuseux ). Toch herviel ik weer in
september en lastte ik een rustperiode van 3 maanden in met de hoop op een goed seizoen in 2006.

2006

Mijn tweede jaar als belofte begon helemaal niet vlot. Het duurde tot de
maand april dat ik een degelijk resultaat kon behalen. In Luik-Bastenaken-Luik voor beloftes werd ik 4de achter een volledig rabobank podium met Kai Reus als winnaar. Vanaf deze wedstrijd kon ik enkele maanden op hoog niveau rijden met in mei een tweede plaats in het eindklassement van de Ronde de l’Isard, mijn eerste wedstrijd in het hooggebergte. Nadien behaalde ik nog mooie resultaten in de Ronde van Luik, waar ik een dag in de leiderstrui kon rondrijden, en in de lastige Tour des Pyrénées, waar ik 7de werd. Ik werd dat jaar ook provinciaal kampioen in Guigoven en behaalde twee top tien plaatsen in de Topcompetitie, nl. vierde in Hotton en negende in Hasselt-Spa-Hasselt. Naast de provinciale titel kon ik nog twee zeges behalen, namelijk in Sint-Pieters-Leeuw en in Thimister.

2007

Het derde jaar als belofte was weer een jaar vol kommer en kwel. Ik kwam nooit op mijn goede niveau en kon maar drie degelijke uitslagen behalen: zowel in het eindklassement van Circuit des Ardennes als in Luik-Bastenaken-Luik werd ik 10de, terwijl ik toch één overwinning kon behalen op het provinciaal kampioenschap tijdrijden in Borlo. In dit jaar reed ik voor Cyclingteam Davo, waar ik ook zou blijven in 2008.

2008

Mijn laatste jaar als belofte kwam weer moeizaam op gang. Al mijn goede
uitslagen behaalde ik pas na het voorjaar. Ik zette de reeks in met een
overwinning op het provinciaal kampioenschap in Zepperen. De week
nadien won ik eindelijk mijn eerste Topcompetitie wedstrijd: Circuit de Wallonie in Fleurus. Na een lange examenperiode om mijn Bachelor diploma te behalen van Biomedische Wetenschappen op de universiteit van Gent, begon ik weer op te bouwen voor een goed najaar. Na enkele tweede plaatsen in de Ronde van Namen kon ik toch zegevieren in Vivegnis en de GP des Marbriers te Bellignies. Meteen daarna mistte ik net het podium op het Belgisch kampioenschap in La Roche en Ardennes, wat ik de week later wel rechtzette op het BK tijdrijden in Moeskroen door tweede te worden, op slechts 3 seconden van het goud. Met deze prestaties kon ik een selectie binnen de Belgische nationale  ploeg veroveren voor de Ronde van de Toekomst en het Wereldkampioenschap in Varese. In de Ronde van de Toekomst werd ik 2de in de derde rit en bemachtigde ik zo de gele leiderstrui. Op het wereldkampioenschap in Varese behaalde ik een 11de plaats.

Dankzij het goede najaar in 2008 kon ik een contract tekenen bij de
professionele wielerploeg Topsport Vlaanderen – Mercator, waardoor ik in
november besloot mijn universitaire studies te stoppen en voluit voor een
wielercarrière te gaan.

Professional

2009

Na een zorgeloze winter en twee geslaagde stages met mijn nieuw team
Topsport Vlaanderen – Mercator, beschikte ik al snel over een zeer degelijke conditie. Mijn eerste wedstrijd zou de Ster van Bessège worden en zo reisde ik mee met de selectie voor de GP La Marseillaise naar het Zuiden van Frankrijk. De avond voor deze Europese opener van het wielerseizoen besloot de ploegleiding toch maar om mij op te stellen voor La Marseillaise. Ik had onderweg een zeer goed gevoel en de enorme motivatie zorgde ervoor dat ik vooraan mee deed voor de prijzen en 6de werd. De Ster van Bessèges werd door onze ploeg voortijdig verlaten naar aanleiding van het overlijden van ploegmaat Frederiek Nolf die zich op dat moment in de Ronde van Qatar bevond. Dit was een enorme klap voor de ploeg en zorgde ervoor dat we niet in de ideale omstandigheden het seizoen konden aanvatten, maar er was gelukkig nog een
periode om alles te laten bezinken vooraleer het grote werk eraan kwam. Mijn eerste goede vormpeil kreeg ik uiteindelijk te pakken in de Settimana Cyclistica Lombarda waar ik 7de werd in het algemeen klassement en beste jongere. Kort hierna behaalde ik mijn mooiste resultaat van het voorjaar met een 14de plaats in de Waalse Pijl. Ook de Amstel Gold Race verliep nog behoorlijk, maar Luik-Bastenaken-Luik was toch de ontgoocheling van het jaar. Na een korte rustperiode werd het vormpeil weer opgebouwd in de ronde van Lorraine (14de) en de ronde van België (20ste) waarna ik op 7 juni net mijn eerste zege miste in Gippingen (2de). Ondanks een hardnekkige bronchitis slaagde ik er in extremis in om klaar te geraken voor het BK in Aywaille waar ik zevende werd. In het najaar heb ik me dan maar één keer kunnen tonen door in de Ronde van Burgos de leiderstrui te nemen na de derde rit die ploegmaat Nikolas Maes won. De dag ervoor was ik dicht bij de zege en werd ik
enkel vooraf gegaan door Joaquin Rodriguez op een pittige aankomst bergop. Dit was voor mij de mooiste prestatie van 2009. Later in deze ronde kreeg ik meer en meer last van onstoken spieren in mijn heup, wat ervoor zorgde dat ik het eindklassement niet kon verdedigen. Ondanks verdere last aan de heup startte ik nog wel in de Eneco Tour, maar daar
moest ik al vlug opgeven. Na vele onderzoeken werd ik uiteindelijk geopereerd om het probleem opgelost te krijgen voor het volgende seizoen en ik reed dus geen wedstrijden meer in september of oktober.

2010

Na de heupoperatie in september 2009, begon ik vlot met de opbouw voor het nieuwe seizoen waar ik mijn debuut zou maken in de Pro Tour met Team Radioshack. De conditie kwam al vlug op het gehoopte niveau om de eerste ploegstage aan te vatten in Tucson, Arizona. Twee dagen voor het vertrek naar deze stage brak ik echter 2 middenvoetsbeentjes waardoor ik weer minstens 4 weken platte rust kreeg voorgeschreven. Begin januari begon ik weer moeizaam te trainen. Ik zocht wat warmere oorden op in Valencia om de kwaliteit van de trainingen op te drijven en zo efficiënt mogelijk te trainen. In februari stond dan mijn eerste ploegstage op het programma in Calpe, waar ik vlug vooruitgang boekte en zo meemocht naar de ronde van Sardinië. De wedstrijden verliepen in
het voorjaar veel beter dan verwacht en mijn eerste goede niveau behaalde ik in het Criterium International. dat op Corsica plaatsvond. Hier werd ik 9de in de eindstand. De ronde van het Baskenland (die
we wonnen met Chris Horner) zou dan de perfecte voorbereiding worden voor de Waalse klassiekers. Een hevige sinusitis besliste hier echter anders over, waardoor ik in zowel de Amstel Gold Race, Waalse Pijl als Luik-Bastenaken-Luik ziek aan de start stond. Van mijn 3 hoofddoelen van het jaar kon ik enkel in de Waalse Pijl de finish halen. Hierna
schakelde ik dan direct over op een zware antibiotica kuur met veel rust. Vanaf de gezondheid het toeliet ging ik op stage in de Vogezen om aan de conditie te werken voor de volgende koersen. De eerste wedstrijd na deze stage was de Ronde van België waar in de eerste rit mijn klassement meteen in het water viel door een lekke band in de finale. Toch liet ik de moed niet zakken en reed ik voor de eerste keer in de top 10 van een tijdrit en boekte ik mijn eerste winst als prof in de laatste rit in Herstal. Met veel vertrouwen vertrok ik naar de Dauphiné Libéré, waar ik een mooi parcours op mijn maat kreeg voorgeschoteld en twee potentiële eindwinnaars in de ploeg kon bijstaan, nl. Chris Horner en Jani Brajkovic. Na een zeer goede proloog kwam ik echter zeer hard ten val in de eerste rit en kon ik in deze ronde nergens meer pijnvrij rondrijden. We behaalden wel de overwinning in het algemene klassement met Jani Brajkovic. Deze valpartij bezorgde me voor de rest van het seizoen problemen met de rug, waardoor ik me nergens nog super fit voelde. In de Ronde van Oostenrijk haalde ik wel nog een degelijk niveau en finishte ik 9de met o.a. een aankomst op de Kitzbuheler en Grossglockner. Maar zowel in de latere Ronde van Polen als de
Eneco Tour kon ik geen hoog niveau meer halen. Begin oktober hield ik het seizoen dan na veel sukkelen toch voor bekeken. Vier weken platte rust en rugbehandelingen zouden me opnieuw fit moeten maken voor het volgende seizoen.

2011

Team Radioshack